Ang tinig ng Soc-Pol

hello ulit sa inyong lahat na maaaring bumasa nitong entradang ito....
medyo matagal-tagal na rin ang panahon mula noong huli akong nakapagsulat.
hindi naman sa mayroong nakagagambala nanaman sa aking isyu na dapat reaksiyunan ng socpol, nais ko lang ang mangumusta.
napaisip lang ako sa hinaharap ng socpol.
alam kong mababawasan at madaragdagan nanaman ang mga miyembro.
hindi ko mapigilang malungkot sa maaaring mangyari na ito.
bakit?
dahilan sa dito ka lang talaga natagpuan ang init na kulang sa buhay ko.
nagkaroon ako ng mga paniniwala at paninindigan.
hindi ko mahanap sa ibang organisasiyon ang ganito.
nais kong magapasalamat.
nagdarasal rin ako para sa kapakanan ng lahat ng miyembro.
sana, hindi kailanman mawala o mabawasan man lang ang init na dumadaloy sa ating dugo.

magandang gabi.

JIKA REGALA
I AB HUMANITIES

Halalan na naman sa ENTA, tiyak na maraming pangako ang ibabato ng ating mga kandidato at maraming nagagandahang mga plataporma ang ihahain upang maakit ang botante. May maliit naman akong mungkahi sa ating mga kandidato na sana isali nila sa kanilang plataporma ang pagsulong sa mga dulang nasa ibang wikang Filipino bukod sa Tagalog. Bilang isang Cebuano (na may patak ng pagka-Bikolano) ninais ko dati pa na makapagtanghal gamit ang isang wikang komportable ako: ang Cebuano. Hindi kaila sa ilan sa atin na may di-paguunawaan sa pagitan ng etnolingwistikong pangkat ng Tagalog at mga Cebuano (Sugbuanon). Sana makatulong ang ENTA sa pagpapatibay ng wikang Filipino sa pamamagitan ng pagsali ng mga dula na hindi lamang Tagalog lagi. Marahil napakalaking trabaho ito dahil kailangan pa na maunawaan natin ang ating sinasabi. Pero di nga ba masamadaling maunawaan ang isang wikang Filipino kumpara sa isang banyagang wika. Sinasabi kolang na maaring maging bahagi ito ng pagbibigyan pansin ng ENTA. Isipin na lamang natin na marami nga tayong mga miyembro na hindi mga Tagalog. Dapat sumalamin na pati sa ating mga dula ang isang Pilipinas na hindi nahahati dahil lamang sa wika o estado sa buhay, ng isang bansa na nagkakaisa.

Carlo Angelo Vargas

III AB History 

The Philippines has been subject to the scrutiny of various social and economic scientists around the world and it has been common for them to refer to three important events or social phenomena in our country to explain the currrent political and economic status we have today. These three being: the Philippine Revolution of 1896-1912, the declaration of Martial Law in 1972, and the People Power Revolution (i am using people power instead of EDSA to give the incident a semblance of legitimacy and a sense of a broad national movement). This three incidents have shaped our country precisely because they happened with the action or inaction of the leading social class in our country today: the middle class.

It is a complex problem, explaining these phenomena of the middle class. Firstly, the middle class we know has strong links to the upperclass. In fact sometimes the upperclass is the bourgoise or the merchant class. the former principalia of the olden times who were petty chieftains given noble ranks have failed to adapt to the 20th century. We could say that the 20th century could be marked with the extinction of the old elite and the eventual hegemony of the middle class filling the power vacuum left by the old elite.

Secondly, the complexity of the Philippine middle class, which I will henceforth call the Burgis, is depicted by the way it has had a relationship with the state and the established tradition. It seems very hard to grasp that the class which has provided the most conservative of sectors such as bankers, business, and venture capitalists also has been the source for our nation's biggest "rebel" or shakers such as the Lava brothers (leaders of the old Partido Komunista ng Pilipinas) and our very own Edgar Jopson.

Despite this complexity, it is still so obvious that the middle class is the most decisive group of people in our society. Any political or economic agenda can never push through or take-off without the blessing and support of the Burgis. And it just so happens that their weak spot is the economy. We the Burgis have an fascination with the economy (no wonder most of our livelihood is tied to the economy)because of our huge capital investment as a class on our economy. The workers and peasants have their sweat and blood as investment. We have our money. This explains why we can never depose the current president until the economy becomes the issue. Never mind the countless slayings of journalists and activist. The economy is sacred ground.

But it is not to say that the Burgis is irredeemable. They have their times or phases of progressive attitude as shown in the first and third phenomena. Yet if they are not in that phase of social awareness, they are most likely to allow the second event to occur. The Burgis is such a formidable enemy but an enemy which is easy to satisfy. Guarantee it the magic words: security, peace, order, and discipline, and their bound to turn a blind eye to genocide and atrocities.

Carlo Angelo Vargas
III AB History

Seryosong usapin ang pulitika. Kaya siguro hindi nakikita ng iba ang usapan bilang interesante. Di tulad ng mga tsismis na laman ng entertainment section ng mga pahayagan, radyo, at lalo na ng telebisyon.

Seryosong usapin ang laman ng mga tsika-minute. Ang pinagkaiba lang, walang Boy Abunda, Lolit Solis, Ricky Lo, o Cristy Fermin ang mga usapin sa pulitika. At isa pa, sa pulitika, hindi laging mabuti na laman ng tsismis.

Sana may Boy Abunda ang pulitika. Sana may mga tanong sa pulitika tulad ng: "Mr. Congressman, ano po ang masasabi ninyo tungkol sa nababalitang pagtakbo ng inyong karibal sa darating na eleksyon? Pero bago niyo sagutin yan, magbabalik ang Showbizzz Bingo!"

Sana madaling maunawaan ang pulitika upang maengganyo naman ang iba na makibahagi rito.

Minsan nakakapanghinala talaga ang pulitika: bakit ba ito ginawang hindi people-friendly? Is it A) upang hindi makialam ang mga tao and therefore mangyari lamang ang gustong mangyari ng mga pulitiko? or B) dahil sadyang pang high level ang pulitika or is it C) dahil wala naman talagang bagay o konsepto na madaling unawain?

Well, sana talaga may Boy Abunda ang pulitika para naman maging interesante ito.

James Jumalon
IV AB MEC

Nakaririmarim na isipin na samantalang isang pugad ng edukasyon at liberal na mga halagahan ang Ateneo, pumapalibot naman dito ang maraming bahay ng mga iskwater at mga maralita. Sa gitna ng karalitaan ng lungsod nakatayo ang ating pamantasan. Hindi ko lubos maisip kung ano ang iniisip ng mga tao doon tungkol sa ating mga Atenista. Ang alam ko, tiyak hindi nila maiisip na naghihirap din atyo at minsan kinakayod ng magulang na makapagtapos.

Bagaman marami ang hindi ko alam tungkol sa kanila, marami naman akong alam tungkol sa atin. Alam kong minsan ipokrito tayong mga Atenista na nagaalok ng pagtulong sa mga maralita. Binibigyan pa natin kunwari sila ng mga leksyon sa agham, sining, atbp. Pero parang isa lamang itong pagfield trip. Parang yung naranasan ko nung grade three ako na kailangan kong magtanim ng maliit na narra sa gubat. Isa lamang pagkukunwari minsan. Pagkatapos mong magturo, solb na. okay na uli. Pwede na muling umuwi sa bahay at panoorin ang MadTV o balita sa TV Patrol tungkol sa isang iskwater area na nasunog. Napaka informal. Basta maralita sila.

Heto naman tayong mga aroganteng mga burgis na nagkukunwaring marurunong. Sa tuwing isang nakapagbubuhay na buwis ang hihingin ng manggagawa, tututulan natin iyon dahil gastusin nga naman iyon. Gastusin. Dagdag gastusin nga naman ang gatas para sa anak at isang kilong bigas pampuno sa sikmurang kumakalam. At sa tuwing nagrarally sila sa mendiola o sa EDSA lagi nating sinasabi, perwisyo sila. Pinapababa nila ang foreign direct investments na siyang nagdudulot sa pagbaba ng halaga ng piso kaya naman mamahal ang bibilhin nating prada bag o havaiana flipflops. Samantalang sila kahit may mangyari ipinaglalaban nila o wala, pangDOTA ko lang ang maidadagdag sa sahod nila. All that fucking small amount for troubling our cars at EDSA. Oo nga naman, kawawa tayo.
 
Ngayon malapit na naman ang halalan, iisipin na naman nating mga genius at intelehenteng mga burgis ( burgis na atenista... what an emphasis.) na ibebenta na naman ng mga mokong at mga putok sa buhong ito ang kanilang mga boto. Sa bagay tayo hindi natin ibebenta.
Sandali, tang ina inaantok na ako kakagaling ko lang sa counterstrike with james, edong, art, and pao... icocontinue ko ito sa susunod na artikulo na pramis kong may kabuluhan na.

Carlo Angelo Vargas
III AB History

Ang socpol ay nariyan: laging andyan, kailangan lang pansinin. 

Nasa hanging hinihinga mo ngayon: mabubuhay pa kaya ang susunod na henerasyon na mayroong malinis na hangin kung magpapatuloy ang sobra-sobrang polusyon at pagkalbo sa mga kagubatan? 

Nasa damit na suot-suot mo ngayon: saan ba yan gawa? sa pinas o sa ibang bansa? ano kaya ang kondisyon ng mga manggagawa sa paggawaan, itinuturing pa rin ba sila bilang tao o pinipiga sa kanilang sweat shop?

Nasa Pagkain o inumin na ninanamnam mo ngayon: sigurado ka ba na ligtas yang kinakain mo? baka naman hindi mo lang alam GMO na pala yan. Puwede rin na ang ginamit na tubig para sa inumin mo eh galing sa Maynilad, na nanggaling naman sa mga water reservoir na nanganganib dahil sa banta ng urbanisasyon. 

Nasa salamin o contact lenses na nagpapalinaw ng paningin mo: Paano kaya ang iba na walang kakayanang gumastos para makabili ng salamin, at lalo na ng contact lense? Kamusta naman ba ang health program ng DOH, ng pamahalaan, o ng mga pilantropong organisasyon? Nakararating naman kaya ito sa mga higit na nangangailangan ng mga serbisyong ito?

O di kaya'y nasa harapan mo na mismo. 

Pero, kung nasa paligid lang pala natin ang diwa ng socpol, bakit pa natin kailangan ng isang kumite para rito?
Ang totoo, hindi ako sigurado sa sagot ko. Ang alam ko lang, kung isa ito sa mga pinaniniwalaan nang lubos ng isang komunidad, nararapat na magkaroon ng isang tradisyon na magpapanatili at magpapaibayo pa sa mga nasimulan. Kung isang Socio-Political ang isang organisasyon, nararapat lamang na kumilos ito bilang isang socio-political na organisasyon. 

Pero, tila tama ata ang kasabihan na tanging sa unang henerasyon lamang talaga nararamdaman ang lakas ng isang paniniwala o ng isang galing. Humihina nga ata talaga ito pagdating ng ikalawa at ikatlong henerasyon. Masuwerte pa kung mayroon pang ikaapat na henerasyon. 

Baka naman haka-haka ko lang ang mga ito. Baka naman gumagawa ako ng isang malaking isyu sa isang maliit lang naman talagang problema. Pero baka rin, iniisip ng iba na maliit lamang talaga ang problema gayong malaki talaga ito. 

Ang kawalan ng interes sa mga isyung panlipunan na itinuturing na bahagi ng identidad ng ENTABLADO ang dahan-dahang pumapatay sa identidad ng organisasyon. Naturingan pa naman tayong socially-oriented theater organisation. Nakakalungot na tila ang huling dalawang salita na lamang ang namamayaning pananaw ngayon. 


James Jumalon
IV AB MEC

Relevance.
Isa na ito sa mga salitang gusto kong hanapin sa Entablado sa nakalipas na 3 taong pagiging miyembro ko. Hindi lang relevance bilang isang miyembro kundi bilang isang organisasyon din. Sa nakaraan taon, hinahanapan naming mga miyembro ng Soc-Pol ng kabuluhan ang pagkilos ng Enta sa loob ng lipunan (Ateneo man o sa labas nito) at hinahanapan din namin ng paraan kung paano magiging makabuluhan sa loob ng Enta bilang mga miyembro ng Soc-Pol. Hindi na bago ang problema ang tungkol sa apathy ng mga miyembro ukol sa mga isyu ng lipunan. Madalas hindi dumarating ang miyembro ng Enta (lalo na ang mga baguhan) sa mga forums at ed session ukol sa lipunan at pulitika ng Pilipinas. Dati iyon ang problema subalit ngayon pati mga mga miyembro ng Soc-Pol ay di na rin nagsisipunta. Tinatanong ko naman sila at hindi ko sila masisisi dahil sa rasong may mga klase sila. Nagmumukha tuloy na hindi umaakma ang mga proyekto ng Soc-Pol sa pangangailangan ng Enta na humubog ng mga miyembrong mulat. Hindi ko na alam kung paano gagawin ito dahil ibang usapin na iyan. Pero ito ang punto, kung di man maaagapan ng liderato ito, baka mawalan ng kabuluhan ang Soc-Pol sa Enta at baka tuluyang mawala ng kabuluhan ang Entablado sa lipunang kinagagalawan nito.

Carlo Angelo Vargas
III AB History

Heto na't nagsisimula na akong magplano (salamat rin sa tulong na ibinibigay ni kuya vargs) ng ating ikalawang kapihan-usapan. Masasabi kong, ngayon, medyo tinataasan ko na ang mga expectation ko sa ating mga entadirs. Hindi naman sa lumuwang ang mga iskedyul natin (quite the contrary...), umaasa lang ako na magsipunta ang mga hindi nakapunta dati. Tinatanggap na rin namin na ang pagtakda namin ng araw nitong kapihan-usapan ay hindi naisaayos. Nagkamali kami at sinabay namin sa refresher course na, of course, kinakailangan ng karamihan sa entadirs--sapagkat parte ng kast natin ang halos lahat ng miyembro.  Well, hindi rin naman namin kasalanan ang kabuuan ng lahat ng iyon. Inurong ang kapihan-usapan ng tatlong beses. Wala na kaming choice. Pero ngayon, buti na at mayroon kaming "chance for redemption." Umasa kayo na walang sasabayan itong usapang ito. Gagawin namin ang lahat upang hindi niyo maisip na sagabal lang ito. Alalahanin niyo, importanteng malaman natin ang mga isyu. Bakit? Una sa lahat, at pinakahalatang rason, ENTA tayo. Iyon ang ating pinagmamalaki. Hindi lang tayo umaarte for the sake of it--mayroon tayoong rason. Puwede mong sabihing mayroon tayong nais na impact gamit ang mga produksiyon natin. Siyempre, dahil rin sa pinagmamalaki nating ito, kailangan nating malaman ang background information bago tayo umaksiyon. Sana naman magsisulputan kayo ngayon. Kahit limang minuto lang. May libre namang kape at mani...hehe. Sana rin lang naman, binibisita niyo itong page na ito. magpost kayo...hehe.

gandang hapon.

JIKA REGALA
I AB HUMANITIES

Hindi ko lubusang napag-isipan ang estado ng pagiging miyembro ko ng organisasyong ito. Bigla na lang, tinignan ko ang mga mensahe sa e-mail ko at nalamang probie ako. Aaminin ko na, noong unang semestre, nagbabad ako sa pagiging gabayano. Natural lang naman diba? Isa-isa muna. Dahan-dahan muna upang makahanap ng puwang sa lupain ng Ateneo. Buti na lang at sumipot ako isang araw sa RMT at nagsimulang magtrabaho. Hindi ko alam kung bakit. Naganahan ako noong makita ang produksyon, noong sinimulan ni Mika akong ipakilala sa mga tao.Natanto ko na hindi ako itinakdang maglingkod lamang sa iisang organisasyon.

POINT BEING: SA SIMULA PA LANG, NAG-APPLY AKO SA ENTABLADO, TINANGGAP AKO AT SA PAGKAKATANGGAP KONG IYON, NAGKAROON AKO NG RESPONSIBILIDAD AT PANANAGUTAN SA MGA TAONG IPINAGKALOOB ANG PUWANG NA BINIGAY SA AKIN NG ENTA.

Oo, totoo nga ang "It's better late than never." Grabe, sinusubukan ko talagang makabawi ngayon.

Sa huling proyekto ng socpol (kapihan-usapan), sasabihin ko na, nadismaya ako sa turnout. Medyo lang, trenta ang pakete ng kapeng binili at ang onti ng pumunta. Pero, maliit lang yoon na isyu. (haha...babaw ko naman kung ganoon lang naiirita na'ko.) Oo, alam kong kasabay ito ng refresher course pero nasaan ang socpol? Ilan lang kaming nagpakita?kami lang na nagayos ng proyektong yoon ang nagsipunta. Sana lang...suporta...kahit dumaan man lang ng limang minuto okay na okay na sa'kin.

Nakakokonsensya na ganito ako makapagsalita eh sa ngayon lang ako nagpakita. Ang rason ay na sa sa ngayon ko lang naranasan ang hirap ng medyong pamumuno sa isang proyektong alam kong makatutulong sa pag-intindi ng mga mamamayan sa isang isyung makaaapekto sa lahat. Noon ko lang nalaman na kaya ko pa lang imulat ang ilang mga tao sa mga katiwalian na nangyayari. Kung tutuusin, nagsisimula na ang init ko. (nyak..init...pero seryoso ako.)

Goodluck sa'kin next year...Nawa'y bumawi kayo ngayon.

Salamat Entablado. Salamat SocPol. Sorry at nahuli ako...

(senti mode ni jika...wahaha!)

JIKA REGALA
I AB Humanities

Merry Christmas and a Happy New Year to all the members of Entablado!

A new year is dawning while an old one is bound to expire like spoiled milk in the fridge. Although it has been arguably a hard year for ENTA, we cannot discount the fun and memories we have gone through the past year (not school year). It is not to ignore the problems we have faced but we cannot go back to the past and remedy the wounds that are scathing right now. We can at least refrain from repeating any of those mistakes.
...
Takte, dumudugo na ilong ko. Muli, pagbati sa lahat ang aking masasabi at sana huwag tayo masyadong lumamon sa pasko at baka tumaba tayo at lumobo ang tiyan natin. Huwag din nating kalimutan na habang tayo'y magdiriwang ng pasko ay marami sa ating kababayan ang hindi makakakain o makapagsasaya. Tuloy ang buhay para sa kanila, isang kahig isang tuka pa rin. Walang pinagkaiba sa mga ordinaryong araw. Alalahanin natin na sa kanila nakiisa ang ating Panginoong Hesu Kristo. Pinili niya ang sabsaban at ang mabahong kwadra sa halip na sa marangya at maaliwalas na palasyo. Pakiusap ko lang na isapuso natin ang diwa ng pasko: kapanakan ng isang tagapagligtas ng sanlibutan. Ang mesias ng lahat maging mayaman o mahirap man. Kung siya'y di namimili, sana tayo din.

Carlo Vargas
III AB History

Isang maligayang pagbati sa lahat ng kasapi ng ENTABLADO lalo na sa mga miyembro ng Socio-Political concerns Committee nito.
Salamat sa mga miyembro tumaya at patuloy na nagtataya.
Salamat kina Jika, Emil, Edong, James, Leinard, Lionel, at sa ibang patuloy na nakikibahagi at nakikisangkot sa mga proyekto ng SocPol.
...
Nakapagtataka na kailangan kong umpisahin ang LJ na ito sa pamamagitan ng pagpapasalamat. Unang una, hindi dapat pasasalamat kundi pagpuna sa organisasyon ang agarang ipahayag ko dahil pumalpak tayo sa pagpapatibay ng pagkakaisa ng organisasyon. Walang indibidwal na sala dito, lahat tayo ay may responsibilidad dito. Hindi naman bago sa atin ang problema ukol sa kawalan ng mga aktibong miyembro. Batid naman nating lahat iyon. Sa nakaraang taon pa lamang, halos 2 sa kada 3 proyekto ng SocPol ay pumalpak o muntikan nang humantong doon. Sana agarang mairesolba it dahil mamanahin lamang ito ng mga bagong henerasyon. Bagaman sabi sa akin na "History never repeats itself", pinapatunayan natin na hindi tayo sumusunod sa patakarang iyon.
...
Ibang usapan naman.
Kamakailan lamang ay naisagawa na ang pinakaunang "SOC-POL Kapihan-Usapan" with guest speaker Rowel Candelaria of CODE-NGO. Napagusapan ang ukol sa Philippine Leftism at nalinaw ang maraming mga bagay. Sa pagsagawa ng proyektong ito, ninanais ko na mailatag ang magiging sandigan ng SOCPOL. Ninanais ng proyektong ito na ipagsama ang FGD at ang dissemination ng impormasyon sa mga kasapi. Sayang nga lang at kaunti ang nagsidalo sa kapihan pero umaasa naman ako na dadami rin sa susunod na kapihan na pamumunuan ni Jika.

Carlo Vargas